فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٨٤ - ١ تصرف در اذان صبح

تصرف در آموزه هاى اسلام

بهترين گواه بر اين كه گروهى از آنان صد در صد تسليم وحى الهى نبودند، بلكه به دنبال مصالح شخصى خويش بودند و اسلام براى آنان تا آنجا اهميّت داشت كه با سليقه و فكر آنان، سازگار و همراه باشد و در غير اين صورت، از پذيرفتن احكام آن سر برمى تافتند، اين است كه پس از درگذشت پيامبر، در شريعت اسلام، دستكارى هايى كردند كه به عقيده خودشان جنبه اصلاحى داشت. اينك نمونه هايى را يادآور مى شويم:

١. تصرف در اذان صبح

مالك در موطأ خود مى نويسد: مؤذن آمد تا عمر بن خطاب را(در زمان خلافت وى) براى نماز صبح بيدار كند، با اين جمله او را از خواب بيدار كرد:«الصلاةُ خيرٌ من النوم». عمر با شنيدن آن گفت: چه خوب است كه اين جمله را به اذان بيفزاييم.[١]

زرقانى در شرح موطّأ مى نويسد: عبدالله بن عمر از پدرش نقل كرد كه او به مؤذن گفت: هرگاه به جمله «حى على الفلاح» رسيدى، دوبار پشت سر آن بگو:«الصلاة خير من النوم»[٢]